اشتباه نشود ! نويسنده ارزش معنوى گريه و سوگوارى بر فرزند شهيد پيغمبر حسين بن على عليه السّلام را انكار نمىكند . ما كاملا معتقديم كه نفس المهموم لظلمنا تسبيح و همه لنا عبادة . ما در شمار آن دسته‌اى نيستيم كه با يك فكر خشك و جامد ، به همه چيز و به تمام مسائل تنها از دريچهء منافع مادى و زندگى محدود اين جهانى مىنگرند ، و عملا گويا تمام ارزشهاى معنوى و روحانى را انكار مىكنند ! اين دسته به هر موضوعى كه برسند و در برابر هر مسأله كه قرار بگيرند بلا درنگ مىپرسند : منافع اجتماعى ، بهداشتى ، اقتصادى اين كار چيست ، و براى زندگى اين جهان چه بهره‌اى دارد ؟ ما با اين طرز فكر ميانهء خوبى نداريم و معتقديم كه همهء ارزشها در مسائل بهداشتى ، اقتصادى و بالاخره زندگى اين جهان خلاصه نمىشود . بسيارى از مسائل است كه علاوه بر داشتن اين گونه منافع داراى ارزشهاى معنوى بزرگى است و اين ارزشها را كسانى درك مىكنند كه علاوه بر آن كه به يك حقيقت روشن ، يعنى جهان ديگر ، معتقدند براى عواطف انسانيت ، فضايل اخلاقى و فداكاريهايى كه در راه عدالت و آزادى انجام مىشود ، اصالت و ارزش قائل باشند . نويسنده معتقد است آنهايى كه در برابر حادثهء خونين طف و فاجعهء جانسوز كربلا بىتفاوت هستند و هيچ گونه تأثر و تألم در خود حس نمىكنند ، قطعا از عواطف پاك انسانيت بىبهره‌اند . آيا ممكن است عاطفه‌اى در انسانى يافت شود و با اين حال از شنيدن و يا خواندن تاريخ زندگى آزاد مردى كه براى دفاع از حق و حقيقت ، عدالت و فضيلت در برابر ستم و استبداد و كفر و بيدادگرى از هيچ گونه فداكارى دريغ ننمود ، ابدا متأثر و متأسف نگردد ؟ ! اگر حادثهء كربلا كه پاك‌ترين و اصيل‌ترين نمونهء مقاومت مظلومى در برابر ستم و ظلم و گناه است ، عاطفهء انسانى او را تحت تأثير قرار ندهد ، پس كدام حادثهء مظلومانه براى وى تأثرانگيز و غم‌آور خواهد بود ؟ حكومت كثيفى كه براى خفه كردن صداى عدل و آزادى و پيكار كنندهء با ظلم و فساد از هيچ جنايت و گناهى روگردان نشد ، خيمه‌هاى كودكان را آتش زد ، آب را بر روى بزرگان و خردسالان بست ، اطفال شير خوار را هدف تير قرار داد ، زنان و بچه‌هاى داغدار را به اسارت برد و بر بازوهاى آنان ريسمان بست و بر بدنهاى لاغر و نحيف آنها تازيانه نواخت و حتى سر بريدهء پاك‌ترين انسانهاى عصر خود را در مجلس عمومى مورد اهانت قرار داد ، خواهران و دختران مصيبت‌ديده شهداى طف را در شهرها و بلاد گرداند در حالى كه سرهاى بريدهء